Αποφθέγματα του γέροντα

"Η κακία των ανθρώπων έχει ξεπεράσει τα όρια. Κοιτάζουν πώς να ξεγελάσουν ο ένας τον άλλον και τον θεωρούν κατόρθωμα που τον ξεγελούν. Η αμαρτία έχει γίνει μόδα και η αδικία θεωρείται εξυπνάδα".

Είπε ο Γέροντας...

"Ποιός ενδιαφέρεται σήμερα για τον άλλον; Κανείς! Όλοι για τον εαυτό μας, για τον άλλον τίποτα, γι'αυτό θα δώσουμε λόγο.

Γιατί ο Θεός, που είναι όλος αγάπη, δεν θα μας συγχωρήσει αυτήν την αδιαφορία για τον πλησίον μας."

Περί αυτοκτονίας...

Με θλίψη και συντριβή μαθαίνουμε, το τελευταίο διάστημα, για αυτοκτονίες συνανθρώπων μας. Τα τελευταία χρόνια, καί σε τοπικό αλλά καί σε γενικό επίπεδο, οι αυτοκτονίες έχουν πάρει την μορφή μάστιγας. Για να φτάσει ένας συνάνθρωπός μας στο σημείο να αυτοκτονήσει σημαίνει πως ΔΕΝ έχει την ψυχική και πνευματική δύναμη να αντιμετωπίσει αυτό που του συνέβη (δικαίως ή αδίκως) καθώς ως άνθρωποι έχουμε απεκδυθεί εντελώς από κάθε τί που θα μπορούσε να μας προστατέψει από την απόγνωση και τα αδιέξοδα. Χάσαμε τον Χριστό από μέσα μας. Χάσαμε την επαφή με την Πίστη μας. Χάσαμε την σχέση με τους Αγίους μας. Χάσαμε την εμπιστοσύνη μας στην Θεία πρόνοια.

Διατήρηση της νήψης...

«Πώς μπορώ να διατηρήσω τη νήψη μέσα στις φροντίδες;».Μ’ ό,τι κι αν ασχολείστε, κάντε το εγκάρδια, προσεκτικά, συστηματικά, χωρίς βιασύνη. Σας αναθέτουν κάποια εργασία; Δεχθείτε την όπως αν σας την είχε αναθέσει ο ίδιος ο Θεός και εκτελέστε την σαν έργο δικό Του. Έτσι η σκέψη σας θα είναι κοντά στο Θεό. Αγωνιστείτε γι’ αυτό, κι Εκείνος θα σας βοηθήσει.
Οι βιοτικές μέριμνες σας πνίγουν τόσο, ώστε δεν ευκαιρείτε ούτε να προσευχηθείτε. Του εχθρού κατόρθωμα είναι τούτο. Το σπίτι, τα ενδύματα, η τροφή και πολλά άλλα πράγματα είναι απαραίτητα για την καλή διαβίωση του ανθρώπου. Χρειάζεται, λοιπόν, να φροντίζουμε για την απόκτησή τους. Αυτό δεν είναι εφάμαρτο. Έτσι θέλησε ο Θεός να ρυθμίσει τη ζωή μας.

Περί θυσίας...

Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν γεύτηκαν την χαρά της θυσίας και δεν αγαπούν τον κόπο. Μπήκε η τεμπελιά, το βόλεμα, η πολλή άνεση. Έλειψε το φιλότιμο, η θυσία. Θεωρούν κατόρθωμα, όταν καταφέρνουν χωρίς κόπο να πετύχουν κάτι, όταν βολεύωνται. Δεν χαίρονται, όταν δεν βολεύωνται. Ενώ, αν αντιμετώπιζαν τα πράγματα πνευματικά, θα έπρεπε τότε να χαίρωνται, γιατί τους δίνεται ευκαιρία για αγώνα.

 Όλοι τώρα, μικροί-μεγάλοι, κοιτάζουν την ευκολία. Οι πνευματικοί άνθρωποι κοιτάζουν πώς να αγιάσουν με λιγώτερο κόπο. Οι κοσμικοί πώς να βγάλουν περισσότερα χρήματα, χωρίς να δουλεύουν. Οι νέοι πώς να περνούν στις εξετάσεις, χωρίς να διαβάζουν, πώς να πάρουν πτυχίο, χωρίς να φεύγουν από την καφετέρια. Και αν είναι δυνατόν, να τηλεφωνούν από την καφετέρια, για να τους δώσουν τα αποτελέσματα! Ναι, εκεί φθάνουν! Έρχονται πολλά παιδιά στο Καλύβι και μου λένε: «Κάνε προσευχή να περάσω». Δεν διαβάζουν και λένε: «Ο Θεός μπορεί να με βοηθήση». «Διάβασε, του λέω, και κάνε και προσευχή». «Γιατί, μου λέει, δεν μπορεί ο Θεός να με βοηθήση;»

Το ποτάμι...

Το ποτάμι της Μαϊστρου "φουσκωμένο", μπροστά ακριβώς από το εκκλησάκι, κατά την διάρκεια των περσινών έντονων βροχοπτώσεων...

Επίσκεψη γέροντα Αλύπιου

Επίσκεψη του γέροντα Αλύπιου , από την Νέα Σκήτη Αγίου Όρους, στο εκκλησάκι του οσίου γέροντά μας, το Φθινόπωρο του 2015.

Η υπομονή χαριτώνει τον άνθρωπο

– Γέροντα, πως μπορείς να αντιμετωπίσεις τον άλλον, όταν είναι νευριασμένος;

– Με την υπομονή!

– Και αν δεν έχεις;

– Να πας να αγοράσεις! Πουλάνε στα σούπερ-μάρκετ!… Κοίταξε, όταν ο άλλος είναι μπουρινιασμένος, ό,τι και να του πεις, δεν γίνεται τίποτε. Καλύτερα εκείνη την στιγμή να σιωπήσεις και να λες την ευχή. Με την ευχή θα καλμάρει ο άλλος, θα ηρεμήσει και θα μπορέσεις μετά να συνεννοηθείς μαζί του. Βλέπεις, και οι ψαράδες δεν πάνε να ψαρέψουν, αν δεν έχει μπουνάτσα· κάνουν υπομονή, ώσπου να καλωσυνέψει ο καιρός.

– Που οφείλεται, Γέροντα, η ανυπομονησία των ανθρώπων;

– Στην πολλή… εσωτερική τους ειρήνη! Ο Θεός την σωτηρία των ανθρώπων την κρέμασε στην υπομονή. «Ο υπομείνας εις τέλος, σωθήσεται», λέει το Ευαγγέλιο. ΓΙ” αυτό δίνει δυσκολίες, διάφορες δοκιμασίες, για να ασκηθούν στην υπομονή οι άνθρωποι.

Η υπομονή ξεκινά από την αγάπη. Για να υπομείνεις τον άλλον, πρέπει να τον πονέσεις. Και βλέπω πως με την υπομονή σώζεται η οικογένεια. Είδα θηρία να γίνονται αρνιά. Με την εμπιστοσύνη στον Θεό τα πράγματα εξελίσσονται ομαλά και πνευματικά.
Μια φορά, όταν ήμουν στην Μονή Στομίου, είχα δει στην Κόνιτσα μια γυναίκα που έλαμπε το πρόσωπό της. Ήταν μητέρα πέντε παιδιών. Μετά θυμήθηκα ποια ήταν. Ο άνδρας της ήταν μαραγκός και έπαιρνε πολλές φορές δουλειές μαζί με τον μάστορά μου.

Περί αθεΐας...

Γέροντα, πώς συμβαίνει άνθρωποι πιστοί νά φθάνουν στην αθεΐα;

– Στο θέμα αυτό μπορεί νά υπάρχουν δύο περιπτώσεις. Στην μία περίπτωση μπορεί νά ήταν κανείς πολύ πιστός, νά ενήργησε ή δύναμη τού Θεού στην ζωή του μέ πολλά χειροπιαστά γεγονότα, και ύστερα νά έφθασε σέ μιά θόλωση στο θέμα της πίστεως.
Αυτό συμβαίνει, όταν λ.χ. κάνη κανείς άσκηση αδιάκριτη με εγωισμό, πιάνη δηλαδή ξερά την πνευματική ζωή. «Τί έκανε ό τάδε Άγιος; λέει, θά το κάνω καί έγώ», και αρχίζει νά κάνη μιά αδιάκριτη άσκηση.

Σιγά-σιγά όμως, χωρίς νά το καταλάβη, δημιουργείται μέσα του μιά ψευδαίσθηση ότι, άν δεν έφθασε στά μέτρα του τάδε Αγίου, κάπου εκεί κοντά πρέπει νά είναι. Έτσι συνεχίζει την άσκηση. Αλλά, ενώ πριν από αυτόν τον λογισμό τον βοηθούσε η θεία Χάρις, τώρα αρχίζει νά τον έγκαταλείπη.

Γιατί, τί δουλειά έχει μέ τήν υπερηφάνεια ή Χάρις τού Θεού;

Όποτε δέν μπορεί πιά νά κάνη τήν άσκηση πού έκανε προηγουμένως καί ζορίζει τον εαυτό του.

Μαρτυρία προσκυνητή για το εκκλησάκι

Το Εκκλησάκι του Γέροντα Παϊσίου στην Αλεξανδρούπολη

Του Κώστα Καραμεσίνη

Είχα ακούσει και εξαρχής είχα την επιθυμία να επισκεφθώ με την πρώτη ευκαιρία το εκκλησάκι του Γέροντα Παϊσίου στο Μαΐστρο της Αλεξανδρούπολης.

Προχθές λοιπόν, που για επαγγελματικούς λόγους βρέθηκα στην Αλεξανδρούπολη, άδραξα την ευκαιρία και πήγα στο Μαΐστρο. Είχα την τύχη να γνωρίζω τον άνθρωπο που κατασκεύασε το εκκλησάκι και ο οποίος βρισκόταν εκεί, πρόθυμος να με ξεναγήσει και να με πληροφορήσει για όσα αφορούν το Γέροντα Παΐσιο και το εκκλησάκι του.

Φωτογραφία του γέροντα

Χαρακτηριστική φωτογραφία του γέροντα.

Το βλέμμα του ήταν διεισδυτικό, αυστηρό αλλά και συμπονετικό συνάμα. Μπορούσε να σε μαλώνει με αγάπη αλλά και να συζητά γλυκομίλητα μαλώνοντάς σε, πάντα όμως με διάκριση. Είτε νουθετούσε, είτε συζητούσε, είτε μάλωνε, είτε χαριτολογούσε ο συνομιλητής ένιωθε αυτήν την πατρική αγάπη και ευλογία. Ήξερε τί έλεγε, πώς το έλεγε, γιατί το έλεγε και σε ποιόν το έλεγε.

Να έχουμε εσαεί την ευχή του...

Η δουλειά είναι ευλογία

Γέροντα,παλιά έλεγαν: »Καλύτερα να λειώνεις σόλες παρά κουβέρτες».Τι εννοούσαν;

-Ήθελαν να πουν: »Καλύτερα να λειώνεις σόλες δουλεύοντας παρά να μένεις στο κρεββάτι τεμπελιάζοντας».Η δουλειά είναι ευλογία,είναι δώρο Θεού.Δίνει ζωντάνια στο σώμα,φρεσκάδα στον νου.Εάν δεν έδινα ο Θεός την δουλειά,θα μούχλιαζε ο άνθρωπος.Όσοι είναι εργατικοί,ακόμη και στα γεράματά τους δεν σταματούν να δουλεύουν.Αν σταματήσουν την δουλειά,ενώ ακόμη έχουν δυνάμεις,μελαγχολία θα πάθουν.Αυτό είναι θάνατος γι” αυτούς.Θυμάμαι,ένα γεροντάκι στην Κόνιτσα,κοντά ενενήντα χρονών,συνέχεια δούλευε.Τελικά πέθανε στο χωράφι,δύο ώρες μακριά από το σπίτι.
Εξάλλου και αυτή η σωματική ανάπαυση που επιζητούν μερικοί δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση.Ίσα-ίσα που ξεχνούν το άγχος τους εκείνη την ώρα.Έχουν το φαγητό τους,το γλυκό τους,το μπάνιο τους,την ξεκούραση.Μόλις όμως τελειώσουν αυτά,ζητούν άλλα ανάπαυση.
Έτσι είναι συνέχεια στενοχωρημένοι,γιατί πάντα κάτι τους λείπει,νιώθουν ένα κενό και η ψυχή τους ζητά να το συμπληρώσει.Ενώ αυτός που κουράζεται με την δουλειά έχει μια συνεχή χαρά,την πνευματική χαρά.

Επίσκεψη Μπαλογιάννη

Ο γνωστός καθηγητής της νευρολογίας, με ακλόνητη Πίστη προς τον Τριαδικό Θεό, μας εξομολογήθηκε πως υπήρχαν περιπτώσεις ασθενών, οι οποίοι όντας σε κρίσιμη και σοβαρή κατάσταση, βρήκαν ίαση και υγεία κατόπιν επισκέψεώς του στο Άγιο Όρος και συγκεκριμένα στον όσιο γέροντα Παΐσιο. Υπήρχαν στιγμές που επισκεπτόταν ο ίδιος το κελλί του για να ζητήσει την δυνατή προσευχή του γέροντα, ο οποίος ποτέ δεν του την αρνήθηκε. Δεκάδες τα περιστατικά όπου ανένηψαν, ως εκ θαύματος, βαριές περιπτώσεις ασθενών με σοβαρές βλάβες. Ο ίδιος έχει πολλά να διηγηθεί και να εξιστορήσει προσωπικές εμπειρίες με τα χαρίσματα του γέροντα.

Σ' αυτά τα πλαίσια θεώρησε επιβεβλημένη την επίσκεψή του στο εκκλησάκι του οσίου Παϊσίου, απ' όπου και η φωτογραφία.

Τα υπαίθρια "αρχονταρίκια" μας...

Γνώριμες εικόνες από τα δεκάδες "αρχονταρίκια" που πραγματοποιούνται στο εκκλησάκι μας.

Μιά παρέα επισκεπτών ξεκινά ένα "πηγαδάκι", αρχίζουν να συζητούν ένα θέμα και ο κύκλος μεγαλώνει. Εάν τύχει να βρεθεί εκείνην την ώρα και κάποιος ιερέας ή μοναχός, ακόμα καλύτερα. Ψυχωφελείς συζητήσεις, απορίες, καταθέσεις εμπειριών, ανταλλαγές απόψεων, διαφωνίες, πνευματικές αναζητήσεις και άλλα πολλά λαμβάνουν χώρα. Άλλωστε ο φιλόξενος και όμορφος κήπος του παρεκκλησίου μας ενδείκνυται για όλα αυτά...

Φωτογραφία του Αγίου

Ανέκδοτη φωτογραφία του γέροντα, αρχές του 1990, από κάποια επίσκεψή του σε μοναστήρι του Αγίου Όρους.

Βίντεο ομιλίας για τον Άγιο Παΐσιο

Ευγένιος Ροντιόνωφ

Ο Νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1977 μ.Χ. κοντά στη Μόσχα και συγκεκριμένα στο χωριό Κουρίλοβο, στην περιοχή της πόλεως Παντόλσκ. Ήταν το μοναδικό παιδί της οικογένειας και βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός κατά την παιδική του ηλικία. Η μητέρα του ονομάζεται Λιουμπόβ (=αγάπη) Βασίλιεβνα.

Το 1989 μ.Χ. η γιαγιά του, πήρε τον μικρό Ευγένιο και τον πήγε στην Εκκλησία, για να εξομολογηθεί για πρώτη φορά και να

μεταλάβει των αχράντων μυστηρίων. Ο ιερέας πρόσεξε ότι το παιδί δε φορούσε Σταυρό και κατά τη διάρκεια της εξομολόγησης του φόρεσε ένα Σταυρό, τον οποίο ο μικρός Ευγένιος δεν τον έβγαλε ποτέ από πάνω του· μάλιστα, έφτιαξε ένα χονδρό κορδόνι και τον πέρασε εκεί. Η μητέρα του, όταν είδε ότι φορούσε Σταυρό, τον προέτρεψε να τον βγάλει, διότι, όπως είπε, θα τον περιγελάσουν οι συμμαθητές του. Ο Ευγένιος δεν απάντησε, αλλά και δεν την υπάκουσε.

Όταν τελείωσε τις σπουδές του το 1994 μ.Χ., εργάστηκε ως επιπλοποιός, επάγγελμα που του απέφερε πολλά έσοδα.

Ξεχωριστές επισκέψεις...

Καμμιά φορά ο Χριστός βρίσκεται εκεί που δεν το περιμένεις.

O Θεός είναι παντού.

Ποιός είπε πως η νυκτερινή ζωή δεν έχει ανθρώπους με βαθιά πίστη και πνευματικές αναζητήσεις;

Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι αυτά του Νίκου Κουρκούλη και της Κέλλυς Κελεκίδου.

Θρησκευόμενα άτομα με ισχυρή πίστη και ιδιαίτερη ευλάβεια για τον γέροντά μας. Σε κάθε ευκαιρία έρχονται και επισκέπτονται το εκκλησάκι μας.

Η δύναμη της εξομολογήσεως

"Για να νιώση κανείς ανάπαυση, πρέπει να πετάξη
τα μπάζα από μέσα του. Αυτό θά γίνη
με την εξομολόγηση. Ανοίγοντας ό άνθρωπος
την καρδιά του στον πνευματικό και λέγοντας
τα σφάλματα του, ταπεινώνεται, και έτσι ανοίγει
την πύλη του Ουρανού, έρχεται πλούσια
ή Χάρις του Θεού και ελευθερώνεται!"


(Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Διακονεύοντας...

Ένα χαρακτηριστικό φωτογραφικό στιγμιότυπο από την καθημερινότητα του γέροντα.

Μεταφέροντας ποτήρια για να δροσίσει τους επισκέπτες του.

Αμέτρητους προσκυνητές και επισκέπτες διακόνεψε αγόγγυστα ο γέροντας. Ζωντανό παράδειγμα προσφοράς και αγάπης...